De directie van een technische handelsonderneming had samen met de controller een concept-strategienota geformuleerd. De bedoeling was om het managementteam (MT) hierop te laten reageren en daarna de balanced scorecard op te stellen. Deze goed bedoelde actie had maar weinig resultaat. Op het niveau van het MT maakte men zich er makkelijk vanaf door het sturen van mailtjes aan de controller met teksten als ‘graag akkoord met dit concept’ of ‘succes bij de verdere uitwerking’. In de speciale MT-bijeenkomst die aan de nota werd gewijd bleek het onmogelijk om een spa dieper te graven. In de discussie kwamen geen serieuze aanvullingen op de nota naar voren. De MT-leden vonden de nota abstract maar overigens mooi geformuleerd; daarom konden ze er niet ‘tegen’ zijn. Het verband tussen wat ze zelf moesten gaan doen en de strategische doelstellingen was niet helder. ‘Komt tijd, komt raad’ was blijkbaar hun opstelling. Met enige verbale handigheid wisten ze zich in deze vergadering te redden. De directie stapte in de valkuil. Afgesproken werd dat de controller de strategienota zou aanvullen met de opmerkingen uit de bijeenkomst zodat de nota de eerst volgende vergadering ‘afgetikt’ kon worden. Dat klinkt mooi, de werkelijkheid is minder fraai. Lees meer



